Francien van Tuinen

Avontuurlijk – dat woord typeert Francien van Tuinen (1971), hoofdvakdocent Zang. Als een van Nederlands toonaangevende jazzvocalisten beweegt ze zich moeiteloos tussen genres, zowel als zangeres als componist. 

Op haar vijftiende ontdekte ze tijdens een jazzworkshop haar improvisatietalent. Vanuit het Friese Oosterwolde vertrok ze naar Groningen om te studeren, en na het winnen van het Dutch Jazz Vocalist Concours in 1997 trad ze wereldwijd op met ensembles, bigbands en symfonieorkesten. “Ze weet wat intonatie en swing is, en haar lichte stem klinkt in alle registers aangenaam krachtig,” schreef de Volkskrant. Francien bracht negen albums uit en organiseert samen met haar man, jazzdrummer Joost Patočka, het jaarlijkse festival ‘Jazz in Aartswoud’. Sinds 2004 is ze verbonden aan het PCC. “De eerste twee jaar draait het om repertoire, improvisatie en techniek – de heilige drie-eenheid. Van daaruit kun je uitvliegen in de richting die je wilt. Studenten moeten goed voorbereid de praktijk in. Daarom ben ik niet streng, want straks is dat ook niemand. Je moet het écht zelf willen.” 

“In mijn platenkast vind ik zoveel om uit te putten voor mijn lessen. Joni Mitchell en Rickie Lee Jones bijvoorbeeld, voor het werken met lyrics. We bespreken ook gedichten tijdens groepslessen, wat helpt bij het maken van nieuwe songs. Boegbeelden als Nancy Wilson of Dianne Reeves zijn belangrijk op het gebied van timing en techniek. Maar vooral van belang vind ik artiesten die hun muziek verbinden aan wat er speelt in de maatschappij, zoals Nina Simone dat vroeger deed en Esperanza Spalding nu. In popmuziek is dit gebruikelijker dan in jazz. Wij kiezen in de zangafdeling daarom elk jaar een artiest in focus, die muziek inzet om iets te veranderen in de samenleving. Je hebt een stem, wil ik maar zeggen: daarmee kun je zingen, maar ook iets bewerkstelligen.”